Troszkę nie po drodze ale warto tu od czasu do czasu zajechać.
Gospoda, którą wspominamy z rozrzewnieniem. A odległość od drogi głównej - i stąd rzadka możliwość odwiedzin lokalu - sprzyja tworzeniu legendy tego miejsca. I taki wyidealizowany obraz mamy wciąż w pamięci.
Bo też nie można inaczej zapamiętać miejsca, w którym podają tak perfekcyjnie przygotowane jadło i zapewniają tak cudną atmosferę. Pamiętamy rozpalony do czerwoności piec w głębi sali, pamiętamy też najbardziej nieśmiałego kelnera w całych Czechach. Tak bardzo krępowało go obsługiwanie klientów, że po każdej wizycie u stolika bezceremonialnie pociągał parę łyków przy barze. A gdy poprosiliśmy o wyjaśnienie niezrozumiałej dla nas nazwy deseru, przez dłuższą chwilę rysował w powietrzu prostokącik. Po zamówieniu, otrzymaliśmy filuterne, prostokątne ciasteczko...
Uwielbiamy tego kelnera. Uwielbiamy tutejszą kuchnię i uwielbiamy ten lokal.
